Parasieten, einde Malawi en op naar Zuid-Afrika

De dagen aan het heerlijke meer in Malawi waren gelukkig nog niet afgelopen, want we zijn op de motor vertrokken naar een leuke lodge in Monkey Bay. De naam loog niet, maar daarover later meer..
Deze lodge lag gevestigd in een militaire basis, waardoor je niet overal foto's van mocht maken en naar toe kon. Dit betekende dat de dagen bestonden uit zonnen, zwemmen, kajakken, eten en spelen met de baby poesjes. De lodge had 4 baby poesjes van 3 weken oud. ZO schattig. In het vorige verhaal schreef ik dat ik een hekel heb aan katten, maar deze baby's hebben in mij een ware babykat-verzorger ontpopt. Flesjes geven, in bad doen, fantastisch haha!
Verder dachten we hier een beetje bij te slapen, maar de apen dachten daar anders over. Rond 4 uur 's ochtends hielden zij een feestje bovenop ons dak, waardoor het klonk alsof ze met dak en al naar beneden zouden komen. Overal waar je keek waren apen, en nieuwsgierig! Ze liepen zo het restaurant binnen en weigerde aan de kant te gaan voor vrouwen. Maar, wanneer een man een keer boos stampte, waren ze zo verdwenen.. Iets met de geur van mannen en vrouwen, vreemd.

Vol goede moed stonden Jorine en ik klaar om een nieuwe openbaar vervoer poging te ondernemen. Op dat moment zei een andere gast van de lodge, dat hij over 2 uur richting Blantyre zou rijden en ons wel in Zomba kon afzetten. Mega fijn, met een luxe auto inclusief airconditioning richting de volgende plek.

In Zomba hebben we helaas niet veel kunnen doen. Het heeft veel geregend, als in, stromende regen. Een korte hike hebben we gedaan in de bergen van het Zomba Plateau, maar door de mist was er niet zoveel te zien - ik kreeg een beetje flashbacks naar Sri Lanka.

Helaas heb ik het ziekenhuis van Malawi ook weer aan mijn lijstje kunnen toevoegen, dit keer een bloedtest met een wat minder fijne uitslag. Uit de test is naar voren gekomen dat ik een parasiet in mijn lichaam heb, wat onbehandeld buiktyfus kan worden. Nu na een aantal dagen antibiotica voel ik me gelukkig weer stukken beter.

De dagen in Blantyre hebben we vooral gebruikt om uit te rusten - antibiotica maakt moe en suf - en nog een dagje te zwemmen. We hadden het geluk dat we in Blantyre een appartement tot onze beschikking hadden, dus hadden alle ruimte.

Op dit moment - zaterdag 23 februari, 7.30u - zit ik op het vliegveld van Blantyre. Of naja, het vliegveld. Op een stoepje vóór het vliegveld want het is nog gesloten. Straks heb ik mijn vlucht naar Johannesburg en later nog Port Elizabeth. Mijn trip in Zuid-Afrika gaat beginnen!